|
|
|
![]() |
![]() |
![]() |
|
RECUPERACIÓN |
|
PRESENTACIÓN |
Tralas alarmantes noticias que se tiñan sobre o gravísimo risco de extinción da raza, a mediados do ano 2000, a Xunta de Galicia inclúe á Galiña de Mos nos programas de recuperación de razas gandeiras e desde a Dirección Xeral de Producción Agropecuaria da administración galega, comézase o Programa de recuperación e Conservación da raza Galiña de Mos. Nas primeiras prospeccións constatouse o deterioro que estaba sufrindo a raza ó localiza-los poucos exemplares que quedaban. O ilustre xenetista D. Fernando Orozco Piñán, que aportou a esta importante tarefa os seus grandes coñecementos, levouse unha gran alegría, xa que cando a partir de mediados dos anos setenta comenzou a localización das antiguas razas de galiñas españolas, non logrou atopar referencias sobre a raza e considerouna extinguida.
Gracias ó acceso que tivo o equipo técnico da administración galega a
arquivos históricos, descubríuse o Trala observación dos resultados dos exemplares que se tiñan e sobre a base dos datos históricos observados, redactouse o patrón da raza e se creou o Rexistro de exemplares, tendo oficialidade coa súa publicación no Diario Oficial de Galicia o 11 de maio de 2001. No mesmo ano, os escasos criadores da raza que había neses momentos, conscentes do grave deterioro que sufrían os seus exemplares, crean a Asociación de avicultores da raza Galiña de Mos-AVIMÓS co obxetivo de aglutina-los esforzos na recuperación da raza.
No mesmo ano, os escasos criadores da raza que había neses momentos,
conscentes do grave deterioro que sufrían os seus exemplares, crean a
Asociación de avicultores da raza Galiña de Mos-AVIMÓS co obxetivo de
aglutina-los esforzos na recuperación da raza Un impulso definitivo para a recuperación da raza foi a creación, a finais do ano 2001, da Unidade de Recuperación da raza Galiña de Mos no Centro de Recursos Zooxenéticos de Galicia, pertencente á administración galega, no que se ubicaron galiñeiros en parques exteriores aloxando lotes de aves da raza para a realización dun Programa “Ex situ” de conservación da raza. Desde ese momento os interesados pódense proveer de poliños dun día e os criadores de machos reproductores do Centro. Nos últimos tres anos foron moi importantes os avances conseguidos na recuperación da raza, debido á correcta sincronización dos distintos programas. |
| Presentación | |
|
A RAZA |
|
| Historia | |
| Recuperación | |
| Normativa | |
| Patrón | |
|
A ASOCIACIÓN |
|
| Quen somos | |
| Programa de cría | |
|
LECTURAS RECOMENDADAS |
|
| Artigos Técnicos | |
| Bibliografía | |
| Recortes de Prensa | |
|
IMAXES |
|
| Imaxes | |
|
NOTICIAS |
|
| Noticias | |
|
CONTACTOS |
|
| Como contactar | |
| Enlaces | |
|
Por unha parte, a creación do Rexistro da raza, con funcionamento similar ó dos libros xenéticos doutras especies gandeiras, permite poseer un arquivo dinámico, co que podemos recoñecer oficialmente a cada exemplar da raza e desta forma saber o censo exacto en cada momento, así como toma-las decisións adecuadas dos apareamentos. O método usado para a identificación das aves é o crotal na á. O control do Rexistro da raza o efectúa unha Comisión Rectora formada por membros da administración autonómica e da asociación, tomando as decisións adecuadas de cara á selección da raza. A valoración dos exemplares aptos para a súa inclusión no Rexistro a efectúan unha serie de xuíces de valoración. O programa atópase actualmente nunha fase na que os censos se están incrementando paulatinamente, pero aplicando unha importante presión de selección sobre a raza para ir eliminando aqueles defectos indesexables que seguen aparecendo. |
|